الهی در این ایام که قرآن را نازل فرموده ای، نوری بر قلبمان نازل فرما ، تا روشنی صبح همیشگی

 حقیقت را دریابیم و ما را در نماز هم چون کسانی قرار ده که مراتب شایسته ی آن را در یافته و ارکان

  آن را نگه دارند. بار الهی شرم از آن دارم که بر سفره ای که تو گشوده ای با دستهای آلوده بنشینم و

 پا در حریم روز و شبی بگذارم که بوسه گاه فرشتگان ذکر و رحمت است. الهی از ابتدای ورودم به این 

 ماه  صبری دارم تا پیراهن سیاه  گناه را در زمزم یاد تو بشویم . تا چون موج های خسته از دریایی بی

 ساحل سر بر خاک آرامش تو فرود آورم.