گفتمش بی تو چه می باید کرد؟  عکس رخساره ی ماهش را داد...

 گفتمش همدم شبهایم کو؟  تاری از زلف سیاهش را داد...

 وقت رفتن همه را می بوسید به من از دور نگاهش را داد...

 یادگاری به همه داد و به من انتظار سر راهش را داد.